Miododajne Szlaki — Pasy kwietne dla Pszczół

Zielony Pas Pszczół — Miododajne Szlaki

Zielony Pas Pszczół, to projekt, którego celem jest stworzenie ogólnopolskiej sieci miododajnych łąk, pasów kwietnych i korytarzy zapylaczy w przestrzeniach miejskich i wiejskich.

Inicjatywa obejmie:

• Zakładanie wielogatunkowych nasadzeń kwitnących od wczesnej wiosny do późnej jesieni, zapewniających zapylaczom stały dostęp do pożywienia.

• Tworzenie miododajnych instalacji kwiatowych w formie donic, modułów, wertykalnych ogrodów i kwietnych rzeźb miejskich, które wzbogacą przestrzeń publiczną, nadając jej estetyczny i ekologiczny charakter.

• Wykorzystanie pasów przydrożnych, parków, dachów, balkonów i prywatnych ogrodów do tworzenia ciągłych „szlaków żywieniowych” dla pszczół i innych zapylaczy.

• Edukację ekologiczną poprzez warsztaty, akcje sadzenia oraz kampanie informacyjne o roli zapylaczy w utrzymaniu równowagi ekosystemów i bezpieczeństwa żywnościowego.

• Współpracę z samorządami, szkołami, rolnikami i lokalnymi społecznościami w celu zapewnienia trwałości projektu i zwiększenia świadomości ekologicznej.

• Promocję ograniczania pestycydów oraz wspieranie zrównoważonych praktyk ogrodniczych i rolniczych.

Projekt, inspirowany norweskim „Bee Highway”, będzie miał wymiar praktyczny, edukacyjny i artystyczny. Miododajne instalacje kwiatowe stworzą unikalne punkty orientacyjne w miastach, przyciągające mieszkańców, turystów i media, a jednocześnie realnie poprawią warunki bytowe dla zapylaczy.

Celem jest powstanie spójnej, krajowej sieci przyjaznych dla pszczół przestrzeni, która połączy miejskie parki, tereny zieleni, obrzeża dróg i tereny prywatne w jeden „zielony korytarz” życia

Dlaczego projekt Miododajne Szlaki jest potrzebny?

Dramatyczny spadek populacji zapylaczy

Według badań Europejskiej Agencji Środowiska, w ostatnich 50 latach populacje dzikich pszczół i innych zapylaczy w Europie zmniejszyły się nawet o 75% w niektórych regionach. Główne przyczyny to:

• utrata siedlisk (monokultury, zabudowa, wycinka roślinności)
• intensywne stosowanie pestycydów i herbicydów
• zmiany klimatyczne zaburzające cykl kwitnienia i dostępność pokarmu
• choroby i pasożyty, takie jak warroza

Znaczenie zapylaczy dla człowieka

Ponad 75% gatunków roślin uprawnych w Europie wymaga zapylenia przez owady. Bez ich pracy stracilibyśmy ogromną część plonów owoców, warzyw, roślin oleistych i paszowych. Wartość ekonomiczna pracy zapylaczy w samej UE jest szacowana na 15 miliardów euro rocznie. Bez nich bezpieczeństwo żywnościowe i bioróżnorodność byłyby poważnie zagrożone.

Brak ciągłości pożytku

Pszczoły potrzebują stałego źródła pokarmu — od wczesnej wiosny po późną jesień. W miastach i na terenach wiejskich często występują “pustynie kwiatowe” w środku sezonu, kiedy kwitnienie głównych roślin się kończy, a nowe źródła nektaru i pyłku są zbyt odległe.

Zakres działań w projekcie

Tworzenie miododajnych łąk i pasów kwietnych

• wysiew mieszanki wielogatunkowych roślin kwitnących przez cały sezon wegetacyjny
• dobór gatunków rodzimych i odpornych na lokalne warunki klimatyczne
• adaptacja terenów przy drogach, torach kolejowych, w parkach i na obrzeżach pól

Miododajne instalacje kwiatowe

• donice, moduły wertykalne, zielone ściany, mobilne skrzynie kwiatowe
• artystyczne „kwietne rzeźby” w punktach centralnych miast
• integracja zieleni z elementami małej architektury (ławki, pergole, ekrany akustyczne)

Korytarze zapylaczy

• mapowanie tras przemieszczania się owadów i tworzenie punktów żywieniowych co 200–300 metrów
• łączenie istniejących terenów zielonych w sieć ekologicznych przejść

Edukacja i zaangażowanie społeczności

• warsztaty z zakładania łąk kwietnych dla mieszkańców, szkół, firm
• materiały edukacyjne i kampanie informacyjne o roli zapylaczy
• program „Adoptuj Pas Pszczół” dla firm i instytucji

Współpraca z samorządami, rolnikami i przedsiębiorcami

• promowanie ograniczenia pestycydów i chemii w przestrzeni publicznej
• tworzenie programów partnerskich i długofalowych umów

Rezultaty projektu Miododajne Szlaki

• Stworzenie pierwszej w Polsce spójnej sieci “Bee Highways” w skali regionalnej i ogólnokrajowej
• Zwiększenie bioróżnorodności i liczebności zapylaczy w terenach miejskich i rolniczych
• Poprawa estetyki i jakości przestrzeni publicznej dzięki miododajnym instalacjom
• Wzrost świadomości ekologicznej mieszkańców i wzmocnienie więzi społecznych
• Promocja zrównoważonych praktyk ogrodniczych i rolniczych