PRAWO DZIAŁA. DLA WYBRANYCH
Liczby, które szokują. Emisje luksusowe poza zasięgiem regulacji.
Prywatne odrzutowce, superjachty, globalne łańcuchy dostaw oraz emisje z portfelizacji inwestycyjnych – jedne z najbardziej emisyjnych sektorów gospodarki pozostają poza jakimkolwiek znaczącym systemem rozliczalności klimatycznej. Poniższe dane ilustrują skalę emisji i zanieczyszczeń, które w dużej mierze wymykają się regulacjom klimatycznym.

SKALA, KTÓRA NIGDY NIE TRAFIA DO RAPORTÓW
393 000 000 ton ekwiwalentu CO₂
Tyle ton rocznie emitują inwestycje 125 najbogatzonych miliarderów świata.
- To równowartość rocznych emisji całego kraju – Francji, liczącej 84 miliony mieszkańców.
- To odpowiednik 131 dużych elektrowni węglowych pracujących przez cały rok.
- To odpowiednik 12,5 tony CO₂ uwalnianego do atmosfery co sekundę.
Największe emisje są niewidoczne – ponieważ prawo na to pozwala.
Dlaczego te liczby mają znaczenie?
Emisje klimatyczne to problem globalny – jednak ich źródła są rozmieszczone w głęboko nierówny sposób.
Najbogatszy 1% populacji odpowiada za większą część emisji niż uboższa połowa ludności świata razem wzięta.
Nie jest to kwestia stylu życia. Jest to kwestia projektu prawnego – systemu, który nie wymaga sprawozdawczości, nie nakłada opłat i nie pociąga za sobą żadnych konsekwencji.

EMISJE LUKSUSOWE
Prywatne odrzutowce
15 620 000 ton CO₂ rocznie – całkowite emisje lotnictwa prywatnego.
- To równowartość rocznych emisji 3,3 miliona ludzi.
- To odpowiednik 3,4 miliona samochodów jeżdżących przez cały rok.
- 47% wszystkich lotów prywatnych odbywa się na trasach poniżej 500 km – na dystansach, które z łatwością można pokonać pociągiem.
Luka prawna: 67% tych emisji nie jest objętych unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS). Nie przez przypadek – lecz celowo.
Emisje z prywatnych odrzutowców a roczne emisje przeciętnego obywatela UE
Przesuń suwak, aby zobaczyć, jak szybko rosną emisje luksusowe.

EMISJE LUKSUSOWE
Superyachty
285 000 ton CO₂ rocznie – całkowite emisje 300 największych superyachtów.
- To równowartość rocznych emisji 60 000 ludzi.
- Superyacht emituje średnio 5 672 tony CO₂ rocznie – co odpowiada 1 200 osobom.
- Yacht Koru (Jeff Bezos) wraz z jednostką wsparcia: 7 154 tony rocznie – co odpowiada 1 500 osobom.
Luka regulacyjna: Znaczna część prywatnych superyachtów pozostaje poza zakresem unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) dla sektorów morskich oraz rozporządzenia FuelEU Maritime.
Emisje z superyachtów a roczne emisje samochodów osobowych
Przesuń suwak, aby zobaczyć, jak szybko prywatny luksus na wodzie przekłada się na masową skalę emisji.

FINANSE I INWESTYCJE
Portfele inwestycyjne miliarderów
3 144 000 ton ekwiwalentu CO₂ rocznie — tyle wynosi średnia wielkość emisji generowanych przez portfel inwestycyjny jednego miliardera.
- To równowartość rocznych emisji 669 000 osób.
- To odpowiednik 683 000 samochodów jeżdżących przez cały rok.
- 125 miliarderów łącznie: 393 miliony ton ekwiwalentu CO₂ — tyle co całe terytorium Francji.
Luka prawna: Większość tych emisji nie jest nigdzie raportowana. Brak przepisów, które by tego wymagały.
Emisje z portfeli inwestycyjnych a roczne emisje obywateli UE
Przesuń suwak, aby zobaczyć, jak emisje finansowane mogą wielokrotnie przewyższać emisje związane z osobistym stylem życia.

FINANSE I INWESTYCJE
Szybka moda, biomasa, pestycydy...
Ponad 100 miliardów sztuk odzieży rocznie — tyle wynosi produkcja globalnego sektora szybkiej mody.
- Przemysł tekstylny odpowiada za 8–10% globalnych emisji CO₂ — więcej niż lotnictwo i żegluga razem wzięte.
- Biomasa stanowi 40% „energii odnawialnej” w UE — spalanie drewna wciąż jest zaliczane jako zeroemisyjne.
- Pestycydy zakazane w UE są legalnie eksportowane — i wracają w postaci pozostałości w importowanej żywności
Luka prawna: Każdy z tych sektorów funkcjonuje w szarej strefie regulacyjnej. Prawo istnieje, ale jego luki mają rozmiar kontenerowca.
Emisje związane z szybką modą a roczne emisje obywateli UE
Przesuń suwak, aby zobaczyć, jak masowa nadprodukcja w modzie przekłada się na emisje na skalę populacyjną.
CO Z TYM ZROBIMY?
Dane to dopiero początek.
Każda z tych liczb ma swoją przyczynę źródłową — konkretny przepis, dyrektywę lub lukę prawną. Dokumentujemy je. Nazywamy rzeczy po imieniu. I projektujemy rozwiązania, które mają je zamknąć.
